ROIC چیست؟ فرمول بازده سرمایه و سنجش خلق ارزش شرکت
بازده سرمایه سرمایهگذاریشده یا ROIC چیست؟ چگونه خلق ارزش واقعی شرکت را بسنجیم؟
شرکتی را تصور کنید که هر سال فروش بیشتری دارد، سود خالص آن افزایش پیدا میکند و برای توسعه فعالیتهایش دائماً سرمایه جذب میکند. در نگاه اول، چنین شرکتی موفق به نظر میرسد. اما یک پرسش مهم باقی میماند: آیا سودی که میسازد، هزینه سرمایهای را که مصرف کرده جبران میکند؟
ممکن است پاسخ منفی باشد.
یک شرکت میتواند سود حسابداری گزارش کند، اما بازدهی سرمایهای که در کسبوکار به کار گرفته است، کمتر از بازده موردانتظار تأمینکنندگان سرمایه باشد. در چنین شرایطی، رشد شرکت لزوماً به معنی خلق ارزش اقتصادی نیست.
نسبت ROIC یا بازده سرمایه سرمایهگذاریشده، کمک میکند کارایی شرکت در تبدیل سرمایه عملیاتی به سود را بسنجیم.
این نسبت در کنار هزینه سرمایه، یکی از ابزارهای مهم تحلیل بنیادی سهام و سرمایهگذاری ارزشی است؛ زیرا توجه تحلیلگر را از «مقدار سود» به «کیفیت استفاده از سرمایه» منتقل میکند.
ROIC چیست؟
ROIC مخفف Return on Invested Capital و به معنی «بازده سرمایه سرمایهگذاریشده» است.
این نسبت نشان میدهد شرکت در یک دوره مشخص، بهازای سرمایهای که در عملیات خود به کار گرفته، چه میزان سود عملیاتی پس از مالیات ایجاد کرده است.
برای مثال، اگر یک شرکت با میانگین ۱٬۰۰۰ میلیارد تومان سرمایه عملیاتی، ۲۵۰ میلیارد تومان سود عملیاتی پس از مالیات بسازد، ROIC آن ۲۵ درصد است.
یعنی بهازای هر ۱۰۰ تومان سرمایه بهکارگرفتهشده در عملیات، ۲۵ تومان سود عملیاتی پس از مالیات ایجاد کرده است.
نکته مهم این است که ROIC، بازده خرید سهام در بورس نیست. این نسبت عملکرد اقتصادی کسبوکار را بررسی میکند؛ نه تغییرات قیمت سهم یا سودی که یک سهامدار از معامله به دست آورده است.
فرمول ROIC چیست؟
فرمول متداول محاسبه ROIC به شکل زیر است:
ROIC = (سود عملیاتی پس از مالیات ÷ میانگین سرمایه سرمایهگذاریشده) × ۱۰۰
سود عملیاتی پس از مالیات با عنوان NOPAT شناخته میشود.
بنابراین:
ROIC = (NOPAT ÷ میانگین سرمایه سرمایهگذاریشده) × ۱۰۰
برای محاسبه درست، باید صورت و مخرج کسر با یکدیگر سازگار باشند؛ یعنی سود عملیاتی شرکت را با سرمایهای مقایسه کنیم که برای ایجاد همان سود به کار گرفته شده است.
دو خطای رایج، استفاده از سود خالص بهجای NOPAT و استفاده از سرمایه ثبتشده بهجای سرمایه عملیاتی است. هر دو میتوانند تحلیل را به نتیجه نادرست برسانند.
NOPAT چیست و چگونه محاسبه میشود؟
NOPAT مخفف Net Operating Profit After Tax و به معنی «سود عملیاتی پس از مالیات» است.
این معیار تلاش میکند سود عملیات شرکت را پس از مالیات، اما مستقل از هزینه تأمین مالی، نشان دهد.
فرمول سادهشده:
NOPAT = سود عملیاتی تعدیلشده × (۱ − نرخ مالیات عملیاتی)
برای مثال، اگر سود عملیاتی تعدیلشده شرکت ۴۰۰ میلیارد تومان و نرخ مالیات متناسب با عملیات آن ۲۰ درصد باشد:
NOPAT = ۴۰۰ × (۱ − ۰٫۲۰) = ۳۲۰ میلیارد تومان
در این محاسبه، هزینه مالی از سود عملیاتی کسر نمیشود؛ زیرا قرار است بازده عملیات را برای کل سرمایه تأمینشده از محل بدهی و حقوق صاحبان سهام بررسی کنیم.
چرا نباید سود خالص را جایگزین NOPAT کنیم؟
سود خالص از هزینه مالی، درآمدهای غیرعملیاتی و سایر اقلام تأثیر میگیرد.
دو شرکت با عملیات مشابه، اما ساختار بدهی متفاوت، ممکن است سود خالص متفاوتی گزارش کنند. استفاده از NOPAT کمک میکند اثر تأمین مالی از ارزیابی عملکرد عملیاتی جدا شود.
البته محاسبه دقیق NOPAT همیشه با یک ضرب ساده تمام نمیشود. درآمدها و هزینههای غیرتکراری، مالیات مربوط به اقلام غیرعملیاتی و طبقهبندیهای حسابداری ممکن است به تعدیل نیاز داشته باشند.
همچنین NOPAT جریان نقد آزاد نیست؛ چون هنوز سرمایهگذاری در داراییها و تغییرات سرمایه در گردش از آن کسر نشده است.
سرمایه سرمایهگذاریشده چیست؟
سرمایه سرمایهگذاریشده، منابعی است که عملاً در عملیات کسبوکار به کار گرفته شده است؛ مانند منابع درگیر در موجودی کالا، مطالبات تجاری، تجهیزات و سایر داراییهای عملیاتی.
برای برآورد آن، دو رویکرد متداول وجود دارد.
رویکرد اول: نگاه از سمت تأمین مالی
یک تقریب رایج به شکل زیر است:
سرمایه سرمایهگذاریشده = حقوق صاحبان سهام + بدهیهای بهرهدار − وجه نقد مازاد − داراییهای مالی غیرعملیاتی
در این روش باید به چند نکته توجه کرد:
- تمام بدهیهای شرکت، بدهی بهرهدار نیستند.
- تمام موجودی نقد، مازاد بر نیاز عملیات نیست.
- داراییهای غیرعملیاتی و درآمد مرتبط با آنها باید بهصورت سازگار از تحلیل جدا شوند.
- نحوه برخورد با تعهدات اجاره و سایر اقلام باید در محاسبه سود و سرمایه یکسان باشد.
رویکرد دوم: نگاه از سمت عملیات
در این رویکرد:
سرمایه سرمایهگذاریشده = داراییهای عملیاتی − بدهیهای عملیاتی بدون بهره
برای نمونه، حسابهای پرداختنی تجاری معمولاً بخشی از تأمین مالی خودکار عملیات هستند و در این رویکرد از داراییهای عملیاتی کسر میشوند.
این دو روش، با طبقهبندی و تعدیلات سازگار، باید به نتایج نزدیک برسند.
چرا از میانگین سرمایه استفاده میکنیم؟
سود در طول دوره ایجاد میشود، اما ارقام صورت وضعیت مالی مربوط به یک تاریخ مشخص هستند. بنابراین، استفاده از میانگین سرمایه معمولاً از رقم پایان دوره مناسبتر است.
میانگین سرمایه سرمایهگذاریشده = (سرمایه ابتدای دوره + سرمایه پایان دوره) ÷ ۲
اگر تغییرات سرمایه در طول سال بزرگ باشد، میانگین فصلی یا زمانوزنشده میتواند تصویر دقیقتری ارائه کند.
محاسبه ROIC با یک مثال ساده
فرض کنید اطلاعات یک شرکت تولیدی فرضی به شکل زیر باشد. تمام ارقام میلیارد تومان هستند:
- سود عملیاتی تعدیلشده سالانه: ۴۰۰
- نرخ مالیات عملیاتی فرضی: ۲۰ درصد
- سرمایه سرمایهگذاریشده ابتدای سال: ۱٬۵۰۰
- سرمایه سرمایهگذاریشده پایان سال: ۱٬۷۰۰
ابتدا NOPAT را محاسبه میکنیم:
NOPAT = ۴۰۰ × (۱ − ۰٫۲۰) = ۳۲۰
سپس میانگین سرمایه:
میانگین سرمایه سرمایهگذاریشده = (۱٬۵۰۰ + ۱٬۷۰۰) ÷ ۲ = ۱٬۶۰۰
در نهایت:
ROIC = (۳۲۰ ÷ ۱٬۶۰۰) × ۱۰۰ = ۲۰ درصد
شرکت بهازای هر ۱۰۰ تومان میانگین سرمایه عملیاتی، ۲۰ تومان سود عملیاتی پس از مالیات ساخته است.
اما آیا این عملکرد خوب است؟
برای پاسخ، باید بدانیم هزینه همین سرمایه چقدر بوده است.
ارتباط ROIC و WACC؛ معیار اصلی خلق ارزش
WACC مخفف Weighted Average Cost of Capital و به معنی «میانگین موزون هزینه سرمایه» است.
این نرخ، هزینه تأمین مالی شرکت از محل بدهی و حقوق صاحبان سهام را با توجه به وزن هرکدام نشان میدهد.
فرمول متداول:
WACC = (وزن حقوق صاحبان سهام × هزینه حقوق صاحبان سهام) + (وزن بدهی × هزینه بدهی × (۱ − نرخ مالیات))
اثر مالیاتی بدهی زمانی در این فرمول قابل اتکاست که هزینه مالی از نظر مالیاتی قابل قبول باشد و شرکت بتواند از مزیت مالیاتی آن استفاده کند. در ارزشگذاری نیز معمولاً وزنهای بازار یا ساختار سرمایه هدف، از وزنهای دفتری مناسبترند.
هزینه حقوق صاحبان سهام به معنی سود نقدی پرداختی نیست؛ بلکه بازدهی است که سرمایهگذار متناسب با ریسک سرمایهگذاری انتظار دارد.
قاعده اصلی مقایسه چنین است:
- اگر ROIC بیشتر از WACC باشد، نشانهای از خلق ارزش اقتصادی داریم.
- اگر ROIC تقریباً برابر WACC باشد، شرکت در مرز پوشش هزینه سرمایه قرار دارد.
- اگر ROIC کمتر از WACC باشد، سود عملیاتی برای پوشش هزینه اقتصادی سرمایه کافی نیست.
این نتیجه به کیفیت اندازهگیری و قابلیت تداوم بازده بستگی دارد؛ یک عدد حسابداری تکدورهای، اثبات قطعی خلق ارزش نیست.
مثال خلق ارزش؛ یک شرکت سودآور چگونه ارزش از بین میبرد؟
به مثال قبلی برگردیم:
- میانگین سرمایه سرمایهگذاریشده: ۱٬۶۰۰ میلیارد تومان
- NOPAT: معادل ۳۲۰ میلیارد تومان
- ROIC: معادل ۲۰ درصد
حالا دو حالت فرضی را بررسی کنیم.
حالت اول: هزینه سرمایه ۱۶ درصد است
اختلاف بازده و هزینه سرمایه:
۲۰ درصد − ۱۶ درصد = ۴ واحد درصد
برآورد سود اقتصادی:
سود اقتصادی = NOPAT − (WACC × میانگین سرمایه سرمایهگذاریشده)
سود اقتصادی = ۳۲۰ − (۰٫۱۶ × ۱٬۶۰۰) = ۶۴ میلیارد تومان
در این چارچوب، شرکت علاوه بر پوشش هزینه سرمایه، ۶۴ میلیارد تومان سود اقتصادی ایجاد کرده است.
حالت دوم: هزینه سرمایه ۲۵ درصد است
سود اقتصادی = ۳۲۰ − (۰٫۲۵ × ۱٬۶۰۰) = منفی ۸۰ میلیارد تومان
شرکت همچنان ۳۲۰ میلیارد تومان سود عملیاتی پس از مالیات دارد؛ اما این سود برای جبران هزینه اقتصادی سرمایه کافی نیست.
بنابراین، سودآوری حسابداری و خلق ارزش اقتصادی یک مفهوم نیستند.
نرخهای این مثال صرفاً آموزشیاند و برآورد هزینه سرمایه فعلی شرکتهای بورسی ایران محسوب نمیشوند.
چرا رشد سود همیشه به معنی خلق ارزش نیست؟
فرض کنید شرکتی برای اجرای طرح توسعه، ۵۰۰ میلیارد تومان سرمایه جدید به کار میگیرد و پس از رسیدن طرح به شرایط پایدار، سالانه ۷۰ میلیارد تومان NOPAT اضافی ایجاد میکند.
بازده سرمایهگذاری جدید:
بازده سرمایه جدید = ۷۰ ÷ ۵۰۰ = ۱۴ درصد
اگر هزینه سرمایه متناسب با ریسک پروژه ۲۲ درصد باشد، افزایش سود بهتنهایی نشانه موفقیت اقتصادی طرح نیست. سرمایه جدید بازدهی کمتر از هزینه خود ایجاد کرده است.
این موضوع اهمیت «بازده سرمایه افزایشی» را نشان میدهد؛ یعنی بررسی کنیم سرمایه تازهای که وارد شرکت میشود، چه بازدهی خواهد داشت.
البته نسبت ساده تغییر سود به تغییر سرمایه، برای پروژههای در حال ساخت، کسبوکارهای چرخهای یا سرمایهگذاریهای چندساله میتواند گمراهکننده باشد. زمانبندی جریانهای نقدی و ارزش فعلی خالص پروژه نیز باید بررسی شود.
رشد زمانی ارزشآفرین است که بازده موردانتظار سرمایه جدید، از هزینه سرمایه متناسب با ریسک آن بیشتر باشد.
تفاوت ROIC با ROE، ROA و ROI چیست؟
تفاوت ROIC و ROE
ROE بازده حقوق صاحبان سهام را نشان میدهد و معمولاً از سود خالص استفاده میکند.
ROIC بازده سرمایه عملیاتی تأمینشده از محل بدهی و حقوق صاحبان سهام را بررسی میکند و بر NOPAT تکیه دارد.
ROE ممکن است به دلیل اهرم مالی و کوچکبودن حقوق صاحبان سهام بالا باشد. ROIC برای تحلیل کارایی عملیات با وابستگی کمتر به ساختار تأمین مالی طراحی شده است؛ هرچند از آثار تصمیمهای مالی و حسابداری کاملاً مصون نیست.
تفاوت ROIC و ROA
ROA یا بازده داراییها، در تعریف متداول، سود خالص را بر میانگین کل داراییها تقسیم میکند.
اما ROIC بر سرمایه عملیاتی متمرکز است و میتواند وجه نقد مازاد، داراییهای غیرعملیاتی و تأمین مالی عملیاتی بدون بهره را متفاوت در نظر بگیرد.
پس این دو نسبت لزوماً پاسخ یکسانی نمیدهند.
تفاوت ROIC و ROI
ROI یا نرخ بازگشت سرمایه، مفهومی عمومیتر برای ارزیابی بازده یک سرمایهگذاری است.
اما ROIC چارچوب مشخصتری برای تحلیل بازده سرمایه بهکارگرفتهشده در عملیات شرکت دارد.
اگر هدف بررسی عملکرد اقتصادی یک شرکت بورسی باشد، نباید این اصطلاحات را بهجای یکدیگر استفاده کرد.
چه عواملی ROIC شرکت را افزایش میدهند؟
میتوان ROIC را به دو جزء مهم تجزیه کرد:
ROIC = حاشیه سود عملیاتی پس از مالیات × گردش سرمایه سرمایهگذاریشده
حاشیه سود عملیاتی پس از مالیات = NOPAT ÷ فروش
گردش سرمایه سرمایهگذاریشده = فروش ÷ میانگین سرمایه سرمایهگذاریشده
این رابطه نشان میدهد افزایش بازده سرمایه از دو مسیر اصلی ممکن است:
۱. افزایش سودآوری عملیات
برای مثال، از طریق:
- قدرت قیمتگذاری و مزیت رقابتی
- کنترل هزینههای تولید و فروش
- بهبود ترکیب محصولات
- کاهش اتلاف و افزایش بهرهوری
۲. استفاده کارآمدتر از سرمایه
برای مثال، از طریق:
- مدیریت موجودی کالا
- وصول سریعتر مطالبات
- استفاده بهتر از ظرفیت تولید
- کاهش داراییهای عملیاتی کمبازده
بااینحال، هر بهبودی الزاماً پایدار نیست. کاهش بیش از حد موجودی میتواند تولید را مختل کند و تعویق نامتعارف پرداخت به تأمینکنندگان ممکن است به زنجیره تأمین آسیب بزند.
هدف، صرفاً بهترشدن نسبت نیست؛ افزایش بازده بدون تضعیف آینده کسبوکار است.
چگونه ROIC شرکتهای بورسی را از کدال محاسبه کنیم؟
برای محاسبه ROIC از صورتهای مالی کدال، این مراحل را دنبال کنید:
۱. دامنه تحلیل را مشخص کنید
انتخاب کنید صورت مالی جداگانه را بررسی میکنید یا تلفیقی. سود عملیاتی، مالیات و سرمایه باید به همان مجموعه فعالیتها مربوط باشند.
۲. سود عملیاتی را بررسی و تعدیل کنید
صورت سود و زیان و یادداشتهای توضیحی را بخوانید. اقلام غیرتکراری یا طبقهبندیهای خاص ممکن است به تعدیل نیاز داشته باشند.
۳. مالیات مرتبط با عملیات را برآورد کنید
نرخ قانونی یا تقسیم کل هزینه مالیات بر سود قبل از مالیات، همیشه برآورد مناسبی نیست. معافیتها، تفاوت نوع فعالیت و اقلام غیرعملیاتی اهمیت دارند.
۴. سرمایه عملیاتی را استخراج کنید
صورت وضعیت مالی و یادداشتهای آن را برای شناسایی داراییهای عملیاتی، بدهیهای بهرهدار، وجه نقد مازاد و بدهیهای عملیاتی بررسی کنید.
۵. مبنای زمانی را هماهنگ کنید
سود سالانه را با میانگین سرمایه متناظر مقایسه کنید. ROIC ششماهه را بدون تعدیل و توضیح، کنار نسبت سالانه نگذارید.
۶. روند چندساله و رقبا را بررسی کنید
یک سال پربازده ممکن است حاصل اوج چرخه صنعت باشد. روند چندساله و مقایسه با شرکتهای همگروه، تصویر قابلاتکاتری میدهد.
۷. برای هزینه سرمایه سناریو بسازید
بهجای اتکای کامل به یک نرخ، چند سناریوی معقول برای هزینه سرمایه در نظر بگیرید. اگر نتیجه خلق ارزش با تغییر کوچک نرخ عوض شود، تحلیل به فرضهای شما حساس است.
محدودیتهای ROIC در بورس ایران
تورم و مبالغ دفتری داراییها
داراییهای قدیمی ممکن است با مبالغ تاریخی در حسابها ثبت شده باشند. در محیط تورمی، این موضوع میتواند سرمایه دفتری را نسبت به هزینه اقتصادی جایگزینی کوچک نشان دهد و ROIC را بالا ببرد.
از سوی دیگر، تجدید ارزیابی ممکن است مخرج نسبت را افزایش دهد و مقایسه دورهها را دشوار کند.
بنابراین، مقایسه مکانیکی یک بازده حسابداری متأثر از ارقام تاریخی با هزینه سرمایه روز، کافی نیست.
سرمایهگذاریهای نامشهود
هزینههایی مانند تحقیقوتوسعه، آموزش یا توسعه برند ممکن است بهجای ثبت بهعنوان دارایی، در هزینههای دوره شناسایی شوند.
این موضوع بر سود و سرمایه اثر میگذارد و مقایسه شرکتهای دانشبنیان با شرکتهای داراییمحور را دشوار میکند.
طرحهای توسعه و چرخههای صنعتی
پروژهای که هنوز به بهرهبرداری نرسیده، ممکن است سرمایه را افزایش دهد بدون اینکه سود متناظر ایجاد کرده باشد.
در مقابل، قیمتهای استثنایی محصولات در اوج چرخه صنعت ممکن است ROIC را موقتاً بالا ببرند.
تفاوت ساختار صنایع
برای بانکها، بیمهها و برخی نهادهای مالی، جداسازی بدهی تأمین مالی از عملیات دشوار است. استفاده مکانیکی از فرمول متداول ROIC برای این شرکتها مناسب نیست و باید از چارچوبهای تخصصی استفاده کرد.
ROIC خوب چند درصد است؟
عدد ثابتی برای همه شرکتها وجود ندارد.
ROIC بیستدرصدی ممکن است برای شرکتی با هزینه سرمایه پانزدهدرصدی مناسب باشد، اما برای کسبوکاری با هزینه سرمایه بیستوپنجدرصدی کافی نباشد.
در تحلیل بنیادی، سه پرسش مهمتر از یافتن یک حد ثابت هستند:
۱. آیا بازده سرمایه از هزینه آن بیشتر است؟
۲. آیا این اختلاف در شرایط عادی کسبوکار تداوم دارد؟
۳. آیا شرکت میتواند سرمایه جدید را نیز با بازده مناسب به کار بگیرد؟
شرکتی که روی سرمایه فعلی بازده بالایی دارد، اما فرصت سرمایهگذاری مجدد جذاب ندارد، با شرکتی که امکان توسعه سودآور دارد یکسان نیست.
آیا ROIC بالا یعنی سهم ارزنده است؟
خیر. کیفیت کسبوکار و جذابیت قیمت سهام دو موضوع متفاوتاند.
ممکن است شرکتی ROIC بالا، مزیت رقابتی و فرصت رشد مناسبی داشته باشد، اما قیمت سهم آن انتظارات بسیار خوشبینانهای را منعکس کند.
در این شرایط، خرید سهم لزوماً بازده مطلوبی ایجاد نمیکند.
برای انتخاب سهام ارزنده باید تحلیل ROIC را کنار ارزشگذاری، جریان نقد آزاد، رشد موردانتظار و حاشیه ایمنی قرار دهید.
ROIC به شناخت کیفیت کسبوکار کمک میکند؛ اما بهتنهایی قیمت مناسب خرید را تعیین نمیکند.
از شناخت نسبتها تا سرمایهگذاری ارزشی
دانستن فرمول ROIC نقطه شروع است. مهارت اصلی زمانی شکل میگیرد که بتوانید از صورتهای مالی، سود عملیاتی قابلاتکا و سرمایه واقعی درگیر در کسبوکار را استخراج کنید و سپس رابطه بازده، ریسک و ارزش را بسنجید.
دوره جامع سرمایهگذاری ارزشی فرصت امروز، مبانی سرمایهگذاری ارزشی، تحلیل کاربردی صورتهای مالی و مدلهای ارزشگذاری را در یک مسیر آموزشی کنار هم قرار میدهد.
براساس اطلاعات صفحه دوره، این برنامه آنلاین و ۴۰ساعته است، از مباحث مقدماتی تا حرفهای را پوشش میدهد و سه ماه پشتیبانی با مدرس دارد.
اگر میخواهید تحلیل شرکتها را از مقایسه چند نسبت فراتر ببرید و ارتباط میان کیفیت کسبوکار و قیمت سهم را بهتر درک کنید، از لینک انتهای مقاله سرفصلها را بررسی کرده و درخواست مشاوره دوره را ثبت کنید.
جمعبندی
ROIC نشان میدهد شرکت از سرمایه بهکارگرفتهشده در عملیات، چه میزان سود عملیاتی پس از مالیات ایجاد کرده است.
اما این نسبت زمانی به سنجش خلق ارزش کمک میکند که در کنار هزینه سرمایه بررسی شود. سود حسابداری مثبت کافی نیست؛ بازده سرمایه باید هزینه اقتصادی تأمین آن را نیز پوشش دهد.
در تحلیل شرکتهای بورسی، به سه موضوع توجه ویژه داشته باشید: کیفیت محاسبه سود و سرمایه، پایداری فاصله ROIC و WACC، و بازده موردانتظار سرمایهگذاریهای جدید.
در نهایت، کسبوکار خوب الزاماً سهم مناسب خرید نیست. سرمایهگذاری ارزشی زمانی کامل میشود که کیفیت شرکت را در کنار قیمت پرداختی و حاشیه ایمنی بسنجید.
این مقاله آموزشی است و توصیه شخصی برای خرید یا فروش اوراق بهادار محسوب نمیشود.
لینکهای مرتبط و منابع
- دوره جامع سرمایهگذاری ارزشی فرصت امروز؛ مشاهده سرفصلها و درخواست مشاوره
- سامانه کدال؛ دسترسی به صورتهای مالی شرکتهای بورسی
- آموزش مفید؛ میانگین موزون هزینه سرمایه چیست؟
- بورسینس؛ آشنایی با بازده سرمایه سرمایهگذاریشده
- آسوات داموداران؛ اندازهگیری و تفسیر ROC، ROIC و ROE
- آسوات داموداران؛ ارتباط بازده سرمایه و خلق ارزش

دیدگاهتان را بنویسید
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.